การตัดทอนการซื้อเล็กๆ น้อยๆ อาจทำให้รู้สึกมีประสิทธิผลในขณะที่ยังคงรักษาปัญหางบประมาณหลักไว้โดยไม่มีใครแตะต้อง ก่อนที่จะตัดสินการใช้จ่ายตามดุลยพินิจ ให้กำหนดจำนวนรายได้ในแต่ละเดือนที่ได้รับแล้ว
เส้นฐานของข้อผูกพันไม่ใช่การตัดสินว่าต้นทุนดีหรือไม่ดี มันเป็นมุมมองเชิงปฏิบัติของสิ่งที่ดำเนินต่อไปเว้นแต่จะมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง
เพิ่มต้นทุนที่ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง
พิจารณาภาระผูกพันรายเดือน 1,400 สำหรับที่อยู่อาศัย 280 สำหรับการดูแลเด็ก 220 สำหรับสาธารณูปโภค 160 สำหรับประกันภัย และ 90 สำหรับการสมัครรับข้อมูล รวมแล้ว 2,150
ภาระผูกพันรายปี 1,200 เพิ่มการวางแผนรายเดือนเทียบเท่ากับ 100 ซึ่งจะทำให้พื้นฐานอยู่ที่ 2,250 วันที่ชำระเงินจริงยังคงอยู่ในปฏิทินเงินสด สิ่งที่เทียบเท่าจะช่วยเปรียบเทียบภาระพื้นฐาน มันไม่ได้ให้เงินในบิลด้วยตัวเอง
เครื่องมือวางแผนงบประมาณของ MoneyHelper สนับสนุนการนำต้นทุนปกติและความถี่ที่น้อยลงมาไว้ในภาพเดียว ขั้นตอนต่อไปคือการแยกแยะต้นทุนที่คุณสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็วจากต้นทุนที่ต้องใช้เวลาหรือการเจรจาต่อรอง MoneyHelper
แยกคงที่จากการเปลี่ยนแปลงยาก
ข้อผูกพันบางอย่างได้รับการแก้ไขตามสัญญาเป็นระยะเวลาหนึ่ง อื่นๆ แตกต่างกันไปแต่หลีกเลี่ยงได้ยาก เช่น สาธารณูปโภคที่จำเป็น การสมัครสมาชิกอาจยกเลิกได้ง่าย ในขณะที่ที่อยู่อาศัยอาจต้องมีการตัดสินใจที่ใหญ่กว่ามาก
ใช้ความแตกต่างเหล่านี้เพื่อจัดลำดับความสำคัญของการทบทวน ต้นทุนที่ยืดหยุ่นเล็กน้อยไม่จำเป็นต้องเป็นเป้าหมายแรกที่ดีที่สุด และต้นทุนที่สำคัญจำนวนมากก็ไม่จำเป็นต้องลดลงทันที
ตรวจสอบเงื่อนไขการยกเลิก ระยะเวลาแจ้งให้ทราบ และผลที่ตามมาก่อนที่จะถือว่าการประหยัดจะเริ่มในเดือนหน้า
หลีกเลี่ยงการนับหนี้และการออมไม่ถูกต้อง
การชำระคืนเงินกู้อยู่ในความต้องการเงินสด แต่ต้นทุนต้นและต้นทุนทางการเงินมีความหมายที่แตกต่างกันในการวิเคราะห์ทางการเงิน การโอนเงินออมเป็นข้อผูกพันที่คุณอาจเลือกที่จะรักษาไว้ แต่ไม่ใช่การบริโภค
ทำให้หมวดหมู่เหล่านี้มองเห็นได้ แทนที่จะรวมเป็นตัวเลขต้นทุนคงที่ที่ไม่สามารถอธิบายได้เพียงหมายเลขเดียว ซึ่งช่วยให้คุณเข้าใจทั้งจำนวนเงินที่ต้องการและสิ่งที่เกิดขึ้นกับสถานะสุทธิของคุณ
หลักการเดียวกันนี้ใช้กับการสำรองตั๋วเงินรายปี เป็นการจัดสรรต้นทุนในอนาคต ไม่ใช่การเรียกเก็บเงินเพิ่มเติมนอกเหนือจากการชำระเงินในท้ายที่สุด
ทดสอบห้องที่เหลือตามความเป็นจริง
ลบเส้นฐานออกจากรายได้ที่เชื่อถือได้ จากนั้นปล่อยให้มีปัจจัยสำคัญที่แปรผันได้ก่อนจะพิจารณาส่วนที่เหลือ ค่าอาหาร ค่าขนส่งที่จำเป็น และค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพอาจแตกต่างกันไปโดยไม่ต้องเป็นทางเลือก
ตรวจสอบช่วงเวลาต่างๆ แทนการเลือกเดือนที่มีราคาถูกผิดปกติเป็นมาตรฐาน อธิบายเหตุการณ์ที่ผิดปกติแยกกัน เพื่อไม่ให้กลายเป็นข้อสันนิษฐานถาวรหรือละเลยต้นทุนโดยสะดวก
เมื่อห้องที่เหลือไม่เพียงพอสม่ำเสมอ ปัญหาก็อาจเกิดจากโครงสร้าง งบประมาณที่ขึ้นอยู่กับความยับยั้งชั่งใจที่สมบูรณ์แบบทุกสัปดาห์ไม่น่าจะมีประโยชน์อีกต่อไป ข้อมูลพื้นฐานช่วยให้มองเห็นปัญหาดังกล่าวได้ตั้งแต่เนิ่นๆ และทำให้ครัวเรือนมีพื้นฐานที่ชัดเจนยิ่งขึ้นในการตัดสินใจเลือกสิ่งที่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง